Herinneringen van Ger(tie) Tjemmes aan de schooltijd op de Henricus Muntinghschool aan de Resedastraat in Groningen. 1956-1959.


Inderdaad Jan, we hadden een schooltuintje, achter de school met de rug naar het Damsterdiep.
De door ons verbouwde tuinkers kan ik me goed herinneren.
We aten het thuis met suiker op een beschuitje.

De vrijdagmiddag bij juf Staal met die 'dikke sommen' maken klopt.
Herinner je nog, dat ze een ”horrelvoet” had? (een soort klompvoet met aangepast schoeisel)
Daardoor hinkte ze ook.
Ze woonde in een flat op het einde van de Zaagmuldersweg, de Wielewaalflat.
Eerst een poosje 'dikke sommen' maken (zoals zij dat noemde) en daarna ging ze inderdaad voorlezen.

Maar Kuperus kon ook mooi voorlezen.
Alleen jammer dat hij het altijd over zijn jongens in “Balkbrug” had.

De kelder waar Jan het over heeft, kan dat niet de “Aula”van de school zijn geweest.?
Dat was namelijk de enige ruimte waar een “podium” was.
De aula bevond zich op de begane grond, t.o. de ingang, tussen klas 1 en 2.
Ze werd ook gebruikt voor de ouderavonden.
In de hal voor deze aula had je het trappenhuis met dat mooie witte liggende paard. (waar zal het gebleven zijn?)
De kelder was klein, daar stond o.a. de verwarmingsketel.
In de aula oefenden in de beginjaren ‘60 “Little John and the Rocking Tigers” met akoestische gitaren voorzien van een elektrisch element en als versterker een oude Grundig radio met zo’n kattenoog......
Ik was er eens bij.

Ook herinner ik mij uit de 6e klas, dat we om beurten bezoekers moesten ontvangen die zich beneden bij de voordeur melden. Je kwam dan bij Kuperus met de onsterfelijke zin: “Meneer, er is een meneer voor meneer, meneer!”

Wat mij ook opvalt, is de meisjesmode van die tijd. Op de foto van Schiphol hadden velen een rieten mandje, dat van binnen was bekleed met stof. (Ina had ook één)

Toen wij in de 6e klas zaten kwam voor het tekenen ene mijnheer Sissingh (deze deed de 3e klas)
Als Sissingh kwam voor het tekenen, ging Kuperus naar zijn “kantoor”’(hij was immers hoofd)
In hetzelfde kantoor werden ook de leerlingenfoto’s gemaakt.(met steeds hetzelfde schilderij op de achtergrond....)
Sissingh heeft mij geleerd een boom te tekenen met details, zoals afgezaagde takken en doorkijkjes in het bladerdak.
Hiermee heb ik goede sier gemaakt op psychologische testen, die ik later moest maken voor sollicitaties.

Aan Juf Staal dank ik mijn Ned.taal.niveau.. Ik vond haar een overdrachtskunstenares. Zij begreep meer van didactiek dan onze vriend Kuperus.....

Ik vond opstellen maken het mooist.

En ja, en dan natuurlijk het laatste schooljaar........
Tijdens het “vakantie kinderfeest” op de zandvlakte in Spier bij Beilen, hebben enkele van ons hun “Waterloo” gevonden.
Ik, Jan Colly, Tjeerd Wildschut, Herman ten Berge en Freddy Scholten, mochten hun biezen voortijdig pakken.
Wij hadden ons begeven buiten de afgeschermde ring van rode vlaggetjes op de zandvlakte en waren (naakt) gaan zwemmen in een veenplas.
Tjeerd had vanaf zijn elleboog tot aan zijn pols opgedroogd veenmodder.
Op de vraag van Kuperus wat hij daar had zitten, zei hij “wagensmeer, meneer (!)”.
Tijdens de lunch in Beilen nam hij (heel indrukwekkend) ten overstaan van alle kinderen, afscheid van ons.
We mochten niet meer op school komen. Wel hebben we als dank aan Gronings burgerij, de zangaubade gedaan op de Vismarkt.
De laatste schooldag lagen wij met onze snoeptrommels in het grasveldje tegenover de school. Onze ouders wisten van niets.
Enkele jaren later, ik werkte al, kwam er een jongetje bij ons aan de deur die het getuigschrift van de lagere school kwam brengen.
(Had Kuperus dus al die tijd ergens in een kast liggen...)

In 1973 werkte ik als motoragent bij de Groningse politie.
Op een vroege zondagmorgen reed ik met de motor door het stadspark.
Daar zag ik op een bankje een eenzame man zitten met een een ietwat pokdalige nek en een alpinomuts op..
Ik herkende meteen de heer Kuperus.
Hij was toen al ver in de 70....
Ik stopte bij hem en deed mijn helm af en sprak hem met zijn naam aan.
Na een drietal seconden zei hij: "Gertie Tjemmes......Waar je het niet van verwacht, die redden het....Hoe is het?"
Enkele jaren na onze Henricus Muntingschool- periode, veranderde de school van naam en heette vanaf toen de Eltjo Ruggeschool.
Kuperus werd overgeplaatst naar een school in Groningen -West, vlakbij de Kraneweg.
Hij heeft een respectabele leeftijd bereikt van ver in de 80.

Terug naar vorige pagina



Voor opmerkingen en aanvullingen, stuur een e-mail naar: Ger(tie) Tjemmes